Draai om de oren

De kop ging weer in het zand. Tien, twaalf dagen lang. Geen kranten, geen praatprogramma’s. Alsjeblieft niet. Mijn standaardreactie op nieuws waar ik geen raad mee weet of waar ik verdrietig van word. Dat gebeurt na gruwelijke aanslagen, en het gebeurde ook na dat krankzinnige Oekraïne-referendum en de voorspelbaarheid waarmee mijn landgenoten, mijn landgenoten, daarop reageerden. Leg een Nederlander de vraag voor of hij voor of tegen is, en dan weet je het wel. Het onderwerp doet er niet toe. Hij is tégen.

Het referendum maakte een radeloosheid in me los waar ikzelf van schrok. Op zulke momenten zijn er verschillende scenario’s denkbaar. Ik laat Land Of Hope And Dreams van Bruce Springsteen door het huis schallen, ik smijt met voorwerpen of – maar dan moet ik weer enigszins tot rust zijn gekomen – ik wend mij tot de Facebookpagina Finding Dutchland. Die is balsem voor de ziel voor elke Nederlander die zijn landgenoten standpunten ziet innemen die ondenkbaar waren in het Nederland waarin hij is opgegroeid. In het Nederland waarin hij geloofde.

De Nederlander is inmiddels al zo’n vijftien jaar boos. Waarom? Dat weet hij zelf niet. Maar hij ís boos. Populisme is van een af en toe terugkerende bevlieging uitgegroeid tot een kwaadaardige tumor. Maar op Finding Dutchland niets van dat alles. Het is de pagina van een Amerikaanse vrouw die sinds een paar jaar in Nederland woont. Om haar familie en vrienden te laten weten hoe het is om hier te leven, heeft ze een droomhoekje gecreëerd. Alice in Wonderland.

De ene na de andere lofzang op ons land kom je er tegen. Hoe de mannen hier meehelpen in het huishouden, waarom Nederlandse kinderen de gelukkigste van de wereld zijn, dat we zo’n relaxed koningshuis hebben en natuurlijk dat wij, it’s really amazing, alles op de fiets doen. Op Finding Dutchland leeft de Nederlandse idylle gewoon voort. Hier kun je blijven geloven dat we dat lieve, gastvrije landje in West-Europa zijn.

Finding Dutchland foto 2

Wie het leest, voelt onwillekeurig weer iets van nationale trots gloren. ‘Kijk, zo kun je het natuurlijk ook zien. Wat hebben we het hier allemaal goed geregeld.’

Maar dan sla je die krant weer open en valt de realiteit rauw op je dak. Je leest over halve zolen die raadsvergaderingen verstoren, over eencelligen die zingen dat ergens een piemel in moet. Of je loopt door de supermarkt… We kennen allemaal dat dreinende, verwende kind waar geen land mee te bezeilen is, of de moeder nou langs het snoep of de ijsjes loopt. Dat kind – dat echt alles al heeft – schreeuwt en stampvoet. Het hoogblonde ettertje – streng brilletje, matrozenhoedje, gooit met tomaten – heet Nederland. En het heeft heel snel een godverdommese draai om de oren nodig.

14 gedachten over “Draai om de oren”

  1. Heerlijk, heerlijk, heerlijk !!! Wat een deurpost !! Kreeg ik die maar wat vaker in de bus.
    Dit soort gesprekken hebben wij nou ook zo vaak aan de keukentafel. Ben zo blij dat je nog leeft : – )

  2. Hoi Jan,
    Je pen was weer lekker op dreef. Ik heb genoten. Ik vind het beeld van Nederland als verwend kind heel passend. Dat kind denkt op grond van recht op vrije meningsuiting ook van alles te moeten roepen zoals Hans Teeuwen. Hij moest ook weer eens laten zien wat hij wel niet durft. Geweldig hoor…… Alleen je hoeft niet alles te zeggen, laat staan mensen te kwetsen. Nu is Erdogan geen lieverdje, maar wat schieten we er mee op hem actief te beledigen? Dan steek ik mijn energie liever in een taalmaatje zijn voor een uit Syrie gevluchte Koerd.

    1. Heel goed bezig Dick. Wat zijn we voor een land aan het worden? Waarin we alle energie steken in het ‘recht om te beledigen’? Bijna alle energie dan, want gelukkig zijn er nog mensen als jij die liever positieve actie ondernemen. Top.

  3. Goed om weer van je te horen, Jan. Ja, in NL is vaak met prutnieuws prominent in beeld. Wij hebben trouwens alle drie VOOR gestemd. Er is altijd hoop en wat betreft de vele mensen waarover je niks leest: die vormen Finding Dutchland.

    1. Heel goed, Leo. Zelf niet gestemd, want ik ben per definitie anti-referendum, waar het ook over gaat… Goed dat jij de betekenis van Finding Dutchland nog op waarde kunt schatten.

  4. Goed om weer van je te horen, Jan. Ja, in NL is vaak met prutnieuws prominent in beeld. Wij hebben trouwens alle drie VOOR gestemd. Er is altijd hoop en wat betreft de vele mensen waarover je niks leest: die vormen Finding Dutchland.

  5. Hoi Jan,
    Doet me goed om je deurpost weer te lezen. Nederland even in het juiste perspectief en op z’n plaats zetten.
    Ook ik kan met Bruce Springsteen nog volledig uit mijn dak gaan als ik het wereldnieuws even niet meer begrijp, maar Joe Cocker en De Dijk zijn inmiddels wel met een flinke opmars begonnen.
    Hoop nog vele deurposten van je te ontvangen.
    Gr. Nicole

    1. Hoi Nicole, wat leuk om weer iets van je te horen. Fijn dat je nog altijd Bruce-fan bent. Ga je naar het Malieveld? De Dijk mag ik ook graag horen. Ik mis ons Vitesse-NEC-gesteggel wel enorm hoor. Vooral nu NEC boven die van boven de Rijn staat… ;-)

  6. Vanmiddag nog even gekeken naar het door JOU gedeelde Sjakie Ajax filmpje op Facebook. Hierdoor werd ik er aan herinnerd dat er nog een ongelezen Deurpost op mij lag te wachten!
    Mooi, mooi geschreven … de kern is inhoudelijk wat mij betreft meteen raak! Ja Jan, “Lands of hope …” doet ook bij mij nog steeds wonderen. Laat ons niet kisten!
    Groet Hans

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>